'' Επειδή η εμπειρική θεολογια δεν αποκλείεται από την τάξη, η τάξη γίνεται ο θεολόγος.... ,,
Παρασκευή 24 Ιουλίου 2020
Πέμπτη 23 Απριλίου 2020
Τετάρτη 22 Απριλίου 2020
Κυριακή 19 Απριλίου 2020
Παρασκευή 10 Απριλίου 2020
Πέμπτη 9 Απριλίου 2020
Λίγο πριν την Μεγάλη Εβδομάδα
Ο τρόπος που θες να ζήσεις είναι επιλογή δική σου.
Υπάρχουν δύο τρόποι:
ζεις με τον τρόμο και τον φόβο της κόλασης,
ή ζεις με την ελπίδα του παραδείσου.
Δύο τρόποι εντελώς αντίθετοι μεταξύ τους.
Ο φόβος και ο τρόμος της κολάσεως σου έχουν μετατρέψει την ζωή σε κόλαση.
Μια ζωή γεμάτη καχυποψίες, υπόπτους, φαντάσματα, εχθρούς, σκέτη μαρτύριο.
Η ελπίδα του παραδείσου σε κάνει να ζεις από τώρα τον παράδεισο.
Ζεις για να αγαπάς, να προσφέρεις, να προσπαθείς, να ελπίζεις, να χαίρεσαι, να χαμογελάς, να συγχωρείς, να αγκαλιάζεις.
Άφησε ελεύθερο τον εαυτό σου να δει την αλήθεια.
Μην αφήνεις την απελπισία να σε κυριεύει, γιατί γίνεται μεταδοτική ασθένεια και επηρεάζεις πολλούς.
Μη δημιουργείς μονίμως εχθρούς και φαντάσματα, για να δικαιολογείς τον φόβο σου.
Αγάπησε για να φύγει ο φόβος.
Όταν πιστεύεις στον Χριστό τι μπορεί να σε τρομάζει;
Μη θυμώνεις και οργίζεσαι, δεν ταιριάζει στον χριστιανό.
Όταν θυμώνεις, συντάσσεσαι μ' αυτόν που σου προκαλεί τον θυμό, γιατί κάνεις αυτό που θέλει, θυμώνεις...
Γίνε το παράδειγμα για τον πλησίον σου, να μπορεί να στηριχθεί επάνω σου, δίνοντάς του θάρρος και ελπίδα.
Βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας.
Μας δίνεται η ευκαιρία να βιώσουμε πραγματικά, μέσα από την στέρηση, το πάθος του Κυρίου μας, ανεβαίνοντας ο καθένας τον προσωπικό του Γολγοθά, μέσα από την δυσκολία του κοινού πειρασμού που περνούμε όλοι.
Η οργή και η αγανάκτηση είναι κακοί σύμβουλοι στην ζωή μας.
(Θεωρούνται δε, και από τα βασικά κωλύματα της συμμετοχής στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας).
Ας δείξουμε όλοι μαζί αυτές τις άγιες ημέρες που έρχονται, ότι τις βιώνουμε πραγματικά, έχοντας ως εφόδιο την πίστη μας στον Θεό, η οποία μας οδηγεί να ζούμε με την ελπίδα του παραδείσου, ειρηνικοί, με υπομονή, αναμένοντας με βεβαιότητα την Ανάσταση.
Καλή Ανάσταση!
+αρχ. Βαρθολομαίος
Καθηγούμενος Ι. Μ. του Εσφιγμένου
Υπάρχουν δύο τρόποι:
ζεις με τον τρόμο και τον φόβο της κόλασης,
ή ζεις με την ελπίδα του παραδείσου.
Δύο τρόποι εντελώς αντίθετοι μεταξύ τους.
Ο φόβος και ο τρόμος της κολάσεως σου έχουν μετατρέψει την ζωή σε κόλαση.
Μια ζωή γεμάτη καχυποψίες, υπόπτους, φαντάσματα, εχθρούς, σκέτη μαρτύριο.
Η ελπίδα του παραδείσου σε κάνει να ζεις από τώρα τον παράδεισο.
Ζεις για να αγαπάς, να προσφέρεις, να προσπαθείς, να ελπίζεις, να χαίρεσαι, να χαμογελάς, να συγχωρείς, να αγκαλιάζεις.
Άφησε ελεύθερο τον εαυτό σου να δει την αλήθεια.
Μην αφήνεις την απελπισία να σε κυριεύει, γιατί γίνεται μεταδοτική ασθένεια και επηρεάζεις πολλούς.
Μη δημιουργείς μονίμως εχθρούς και φαντάσματα, για να δικαιολογείς τον φόβο σου.
Αγάπησε για να φύγει ο φόβος.
Όταν πιστεύεις στον Χριστό τι μπορεί να σε τρομάζει;
Μη θυμώνεις και οργίζεσαι, δεν ταιριάζει στον χριστιανό.
Όταν θυμώνεις, συντάσσεσαι μ' αυτόν που σου προκαλεί τον θυμό, γιατί κάνεις αυτό που θέλει, θυμώνεις...
Γίνε το παράδειγμα για τον πλησίον σου, να μπορεί να στηριχθεί επάνω σου, δίνοντάς του θάρρος και ελπίδα.
Βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας.
Μας δίνεται η ευκαιρία να βιώσουμε πραγματικά, μέσα από την στέρηση, το πάθος του Κυρίου μας, ανεβαίνοντας ο καθένας τον προσωπικό του Γολγοθά, μέσα από την δυσκολία του κοινού πειρασμού που περνούμε όλοι.
Η οργή και η αγανάκτηση είναι κακοί σύμβουλοι στην ζωή μας.
(Θεωρούνται δε, και από τα βασικά κωλύματα της συμμετοχής στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας).
Ας δείξουμε όλοι μαζί αυτές τις άγιες ημέρες που έρχονται, ότι τις βιώνουμε πραγματικά, έχοντας ως εφόδιο την πίστη μας στον Θεό, η οποία μας οδηγεί να ζούμε με την ελπίδα του παραδείσου, ειρηνικοί, με υπομονή, αναμένοντας με βεβαιότητα την Ανάσταση.
Καλή Ανάσταση!
+αρχ. Βαρθολομαίος
Καθηγούμενος Ι. Μ. του Εσφιγμένου
Τετάρτη 1 Απριλίου 2020
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2020
Κορονοϊός
Πόσο άλλαξε η ζωή μας σε λίγες μέρες! Η ζωή και ο θάνατος συνομιλούν. Ο Θεός απομακρυνεται επιδεικτικά. Ο υπερανθρωπος νοσεί και σβήνει. Για πρώτη φορά ανήμπορος καταλαβαίνει ότι είναι ένα μηδέν. Πολλά μηδενικά χωρίς τον Ένα. Φωνές απελπισίας, ικεσιας και το καταραμένο γιατί κυκλοφορεί στα στόματα πολλών παρά την απαγόρευση κυκλοφορίας.... Εσώκλειστοι, έγκλειστοι αναζητούμε νέες ελπίδες, λίγο κουράγιο
λίγο φως. Που αργεί να έρθει. Μέχρι τότε θρήνος και οδυρμος μετρώντας κρούσματα, διασωληνομενους, νεκρούς...
Πού είσαι θεέ; Απολαμβανεις τη μακαριοτητα σου από ψηλά επαναλαμβάνοντας το ουκ οίδα
υμας; Το πλάσμα σου σε ζητεί, σε ικετεύει, σε εκλιπαρει. Όσα δεν πέτυχαν τόσα κηρύγματα, τόσες ομιλίες, τόσες προσευχές από τους υιούς σου, ένας ιός μας συνένωσε , μας έκανε να συναισθανθουμε την έννοια της προσφοράς, της αλληλεγγύης, της περισυλλογής.
Όταν το ένα μέλος του σώματος πονει, τότε συμπασχουν και τα υπόλοιπα. Πότε θα το καταλάβουμε; Ότι ειμαστε μέλη του Σώματος Σου; Ευδοκησε Κύριε!
λίγο φως. Που αργεί να έρθει. Μέχρι τότε θρήνος και οδυρμος μετρώντας κρούσματα, διασωληνομενους, νεκρούς...
Πού είσαι θεέ; Απολαμβανεις τη μακαριοτητα σου από ψηλά επαναλαμβάνοντας το ουκ οίδα
υμας; Το πλάσμα σου σε ζητεί, σε ικετεύει, σε εκλιπαρει. Όσα δεν πέτυχαν τόσα κηρύγματα, τόσες ομιλίες, τόσες προσευχές από τους υιούς σου, ένας ιός μας συνένωσε , μας έκανε να συναισθανθουμε την έννοια της προσφοράς, της αλληλεγγύης, της περισυλλογής.
Όταν το ένα μέλος του σώματος πονει, τότε συμπασχουν και τα υπόλοιπα. Πότε θα το καταλάβουμε; Ότι ειμαστε μέλη του Σώματος Σου; Ευδοκησε Κύριε!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
